متون کهن

زیردسته ی متون کهن در دل دسته بندی ادبیات، گنجینه ای است از گران بهاترین میراث مکتوب نیاکانمان که همچون چراغ هایی پرنور، از ژرفای تاریخ بر تارک فرهنگ این سرزمین تابیده اند و با زبان خویش، پیام خرد، معرفت و زیبایی دوران های دیرین را به گوش ما می رسانند. این بخش، گستره ای از کهن ترین و ارزشمندترین نوشته های ادبی پارسی و جهانی را در بر می گیرد؛ از سنگ نبشته ها، اوستا، متون پهلوی و شاهنامه، تا مصیبت نامه، منطق الطیر، مرزبان نامه، کلیله و دمنه و دیگر متون نفیسی که با خط و زبانی گاه دشوار، اما گنجینه ای از حکمت و هنر نیاکان ما را در خود نهفته دارند. متون کهن، نه صرفا اسناد تاریخی، بلکه سرچشمه های زلال هویت فرهنگی و ریشه های عمیق ادبیات امروز ما هستند و با تکیه بر انها، می توان به درک بهتری از روند تحول زبان، فکر و هنر در طول اعصار دست یافت. این زیردسته، مخاطب را به سفری شگفت انگیز در گذرگاه تاریخ ادبیات دعوت می کند؛ سفری که در ان، هر نسخه ی خطی، هر بیت کهن و هر نثر فاخر، روایتی تازه از زندگی، اندیشه و عواطف انسان هایی را بازگو می کند که در زمان های بسیار دور، با همین کلمات، می زیسته اند، عشق می ورزیده اند، می اندیشیده اند و جاودانگی خویش را در قالب این متون ارزشمند، به ثبت رسانده اند.